Nieuws

Identificatie Grafiet komt van nature voor tussen lagen steenkool. Het duurde vele duizenden jaren voordat steenkool zich vormde van veen onder hoge temperaturen en druk. Grafiet vormt zich in de gebieden waar de temperatuur hoger is en de druk groter is, wat de onzuiverheden van steenkool dwingt. Net als steenkool is grafiet geen hernieuwbare hulpbron omdat het lang duurt voordat het zich vormt. Soorten Niet elk kolenbed heeft de voorwaarden voor grafietvorming. In tegenstelling tot steenkool is natuurlijk grafiet zeldzaam en duur voor de mijne. Synthetisch grafiet is goedkoper om te produceren door hoge temperaturen toe te passen op amorfe koolstof. De synthetische vorm verschilt enigszins van natuurlijk grafiet, maar heeft dezelfde fysieke eigenschappen. Geografie Natuurlijke grafietmijnen zijn gevestigd in Canada, Oekraïne, Brazilië, India, Noord -Korea, Zuid -Korea en Mexico.

Kristallijne structuur Grafiet komt op natuurlijke wijze voor als vlokken en aderen in rotsfracturen of als amorfe klontjes. De basiskristallijne structuur van grafiet is een plat vel van sterk gebonden koolstofatomen in zeshoekige cellen. Graphenes genoemd, deze vellen stapelen boven elkaar om volume te creëren, maar de verticale bindingen tussen de vellen zijn erg zwak. De zwakte van deze verticale bindingen stelt de vellen in staat om te splitsen en over elkaar te glijden. Als een grafeenplaat echter horizontaal wordt uitgelijnd en wordt gerold, is het resulterende materiaal 100 keer sterker dan staal. Schrijven en materialen van artiesten [Lood "Potloodnen zijn gemaakt van een mengsel van klei en grafiet. Losjes gesplitste grafietvlokken Markeren het papier, en de klei werkt als een bindmateriaal. Hoe hoger het grafietgehalte van de kern, hoe zachter het potlood en hoe donkerder zijn spoor is . Er is geen voorsprong in wat bekend staat als loodpotloden. De naam is ontstaan ​​in Europa toen grafiet [Plumbago "of [Black Lead" werd genoemd vanwege zijn metalen uiterlijk. Graphite's gebruiken als een marker dateert uit de 16e eeuw in het noordelijke Engeland, waar lokale legende stelt dat herders een nieuw ontdekte grafietafzetting gebruikten om schapen te markeren. Smeermiddelen en vuurvastheid Grafiet reageert met atmosferische waterdamp om een ​​dunne film over eventuele aangrenzende oppervlakken af ​​te zetten en vermindert de wrijving daartussen. Het vormt een ophanging in olie en verlaagt wrijving tussen twee bewegende delen. Grafiet werkt op deze manier als een smeermiddel tot een temperatuur van 787 graden Celsius (1.450 graden Fahrenheit) en als een anti-size materiaal tot 1,315 graden Celsius (2,399 graden Fahrenheit). Grafiet is een gemeenschappelijk vuurvast materiaal omdat het bestand is tegen hoge temperaturen zonder chemisch te veranderen. Het wordt gebruikt in productieprocessen, variërend van stalen en glas tot ijzerverwerking. Het is ook een asbestvervanger in autoremmen. Lithium-ion batterijen Lithium-ionbatterijen hebben een lithiumkathode en een grafietanode. Naarmate de batterij oplaadt, geladen lithiumionen in de elektrolyt-a lithiumzoutoplossing-accumuleren rond de grafietanode. Een lithiumanode zou een krachtigere batterij maken, maar lithium breidt zich aanzienlijk uit wanneer ze worden opgeladen. Na verloop van tijd wordt het oppervlak van de lithiumkathode gebarsten, waardoor lithiumionen ontsnappen. Deze vormen op hun beurt gezwellen genaamd dendrieten in een proces dat de batterij kan kortsluiten.

Grafiet, archaïsch Ay Plumbago genoemd, is een kristallijne vorm van koolstof, een semimetaal, een native element mineraal en een van de koolstof allotropen. Grafiet is de meest stabiele vorm van koolstof onder standaardomstandigheden. Daarom wordt het gebruikt in de thermochemie als de standaardstatus voor het definiëren van de vormingswarmte van koolstofverbindingen. Grafiet kan worden beschouwd als de hoogste klasse van steenkool, net boven antraciet en alternatief meta-antraciet genoemd, hoewel het normaal niet als brandstof wordt gebruikt omdat het moeilijk is om te ontsteken. Typen en variëteiten Er zijn drie hoofdsoorten natuurlijk grafiet, die elk voorkomen in verschillende soorten ertsafzetting: Kristallijn vlok grafiet (of schilfergrafiet voor kort) treedt op als geïsoleerde, platte, plaatachtige deeltjes met zeshoekige randen indien ongebroken en wanneer gebroken de randen onregelmatig of hoekig kunnen zijn; Amorf grafiet: zeer fijn vlok grafiet wordt soms amorf genoemd in de handel; Klompgrafiet (ook wel adergrafiet genoemd) komt voor in spleetaders of fracturen en verschijnt als massieve platy -intergroei van vezelachtige of aciculaire kristallijne aggregaten, en is waarschijnlijk hydrothermische oorsprong. Sterk geordend pyrolytisch grafiet of meer correct sterk georiënteerd pyrolytisch grafiet (HOPG) verwijst naar grafiet met een hoekspread tussen de grafietplaten van minder dan 1 °. De naam "grafietvezel" wordt soms ook gebruikt om te verwijzen naar koolstofvezel of koolstofvezelversterkte polymeer. Artikel van https://en.wikipedia.org/wiki/graphite

In juni 2013 heeft het bedrijf uitgebreid en nieuwe werknemers toegevoegd , welkom om te bezoeken!