กราไฟท์เกิดขึ้นตามธรรมชาติเป็นสะเก็ดและเส้นเลือดภายในการแตกหักของหินหรือเป็นก้อนอสัณฐาน โครงสร้างผลึกพื้นฐานของกราไฟท์เป็นแผ่นแบนของอะตอมคาร์บอนที่ถูกผูกมัดอย่างรุนแรงในเซลล์หกเหลี่ยม เรียกว่า graphenes แผ่นเหล่านี้วางอยู่เหนือกันและกันเพื่อสร้างปริมาตร แต่พันธะแนวตั้งระหว่างแผ่นงานอ่อนแอมาก ความอ่อนแอของพันธะแนวตั้งเหล่านี้ช่วยให้แผ่นสามารถแยกออกและเลื่อนกันได้ อย่างไรก็ตามหากแผ่นกราฟีนอยู่ในแนวเดียวกันและรีดในแนวนอนวัสดุผลลัพธ์จะแข็งแกร่งกว่าเหล็ก 100 เท่า
สื่อการเขียนและศิลปิน
[แกนนำ "ดินสอทำจากส่วนผสมของดินเหนียวและกราไฟท์เกล็ดกราไฟท์ที่แยกออกมาอย่างหลวม ๆ ทำเครื่องหมายกระดาษและดินทำหน้าที่เป็นวัสดุที่มีผลผูกพันยิ่งเนื้อหากราไฟท์ของแกนมากขึ้น . ไม่มีตะกั่วในสิ่งที่เรียกว่าดินสอตะกั่วชื่อที่เกิดขึ้นในยุโรปเมื่อกราไฟท์ถูกเรียกว่า [plumbago "หรือ [ตะกั่วสีดำ" เนื่องจากมีลักษณะเป็นโลหะของมันใช้กราไฟท์เป็นวันที่มาร์กเกอร์จากศตวรรษที่ 16 ทางตอนเหนือ อังกฤษซึ่งตำนานท้องถิ่นระบุว่าคนเลี้ยงแกะใช้เงินฝากกราไฟท์ที่ค้นพบใหม่เพื่อทำเครื่องหมายแกะ
น้ำมันหล่อลื่นและวัสดุทนไฟ
กราไฟท์ทำปฏิกิริยากับไอน้ำในบรรยากาศเพื่อสะสมฟิล์มบาง ๆ บนพื้นผิวที่อยู่ติดกันและลดแรงเสียดทานระหว่างพวกเขา มันก่อให้เกิดการระงับในน้ำมันและลดแรงเสียดทานระหว่างสองส่วนที่เคลื่อนไหว กราไฟท์ทำงานด้วยวิธีนี้เป็นน้ำมันหล่อลื่นถึงอุณหภูมิ 787 องศาเซลเซียส (1,450 องศาฟาเรนไฮต์) และเป็นวัสดุต่อต้านการยึดที่สูงถึง 1,315 องศาเซลเซียส (2,399 องศาฟาเรนไฮต์) กราไฟท์เป็นวัสดุทนไฟทั่วไปเพราะทนต่ออุณหภูมิสูงโดยไม่ต้องเปลี่ยนเคมี มันถูกใช้ในกระบวนการผลิตตั้งแต่การทำเหล็กและแก้วไปจนถึงการแปรรูปเหล็ก นอกจากนี้ยังเป็นแร่ใยหินที่ใช้แทนการใช้ผ้าเบรกรถยนต์
แบตเตอรี่ลิเธียมไอออน
แบตเตอรี่ลิเธียมไอออนมีแคโทดลิเธียมและขั้วบวกกราไฟท์ ในขณะที่แบตเตอรี่ชาร์จลิเธียมไอออนที่ชาร์จในเชิงบวกในสารละลายเกลือลิเธียมอิเล็กโทรไลต์ที่สะสมอยู่รอบ ๆ ขั้วบวกกราไฟท์ แอโนดลิเธียมจะทำให้แบตเตอรี่ที่ทรงพลังยิ่งขึ้น แต่ลิเธียมจะขยายตัวอย่างมากเมื่อชาร์จ เมื่อเวลาผ่านไปพื้นผิวของแคโทดลิเธียมจะแตกทำให้ลิเธียมไอออนหลบหนี การเจริญเติบโตของรูปแบบเหล่านี้เรียกว่า dendrites ในกระบวนการที่สามารถลัดวงจรของแบตเตอรี่
